ایران آینده، حاصل عهدهای امروز؛ روایت متفاوت هفته دفاع مقدس در داده پردازی پارسیان
سه شنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵همزمان با هفته دفاع مقدس، در شرکت دادهپردازی پارسیان طرح مفهومی و محیطی با محوریت مسئولیتپذیری؛ از گذشته تا امروز برای ساختن ایران آینده، اجرا شد و روایتی متفاوت از نسبت نسل امروز با مفهوم مسئولیت ارائه داد؛ روایتی که از خاطره و تجربه دفاع مقدس آغاز میشود و به مسئولیت هر یک از ما در ساختن آینده ایران میرسد.
این طرح با ایدهپردازی و اجرای شرکت معتمد اول سام و با مشارکت دادهپردازی پارسیان، شرکت آیگپ و تاپکیش شکل گرفت و با استقبال و بازدید مدیران و کارکنان همراه شد. مجموعهای از سازههای محیطی، یک مسیر روایی را در فضای شرکت شکل داد؛ مسیری که مخاطب را از «دیروز» به «امروز» و از «امروز» به «آینده» هدایت میکند.
در نخستین بخش این روایت، تصویر سیاهوسفید و فضای جنگ، نماد گذشته و نسلی است که مسئولیت خود را در میدان دفاع از میهن بر عهده گرفت؛ نسلی که سربند، برای او تنها یک نشانه نبود، بلکه نماد آمادگی برای پذیرفتن مسئولیت و پایبندی به عهد بود.
در ادامه، روایت به زمان حال میرسد؛ جایی که پرسش «امروز میدان ما کجاست؟» مخاطب را متوقف میکند. میدان امروز دیگر لزوماً میدان نبرد نیست؛ هر فرد در جایگاه خود، میدان و مسئولیتی دارد که کیفیت انجام آن میتواند بر آینده کشور اثر بگذارد.
در بخش دیگری از این مسیر، رنگها نیز بخشی از روایت هستند؛ سیاهوسفید، یادآور گذشته و خاطره تاریخی دفاع مقدس است و آبی، تصویری از افق آینده و ایران فردا را پیش چشم مخاطب قرار میدهد. به این ترتیب، گذشته صرفاً برای یادآوری گذشته روایت نمیشود؛ بلکه به نقطهای برای پرسش از مسئولیت امروز تبدیل میشود.
در امتداد این مسیر، سربند بهعنوان نماد مشترک مسئولیت تکرار میشود؛ نمادی که از رزمنده دیروز تا انسان مسئول امروز امتداد پیدا میکند. در این روایت، سربند معنای خود را از میدان دفاع به میدان زندگی، کار، دانش، اخلاق و ساختن آینده منتقل میکند.
یکی از بخشهای محوری این طرح، اشاره به محورهای مطرحشده در بیانیه گام دوم انقلاب است؛ علم و پژوهش، معنویت و اخلاق، اقتصاد، عدالت و مبارزه با فساد، استقلال و آزادی، عزت ملی و روابط خارجی و مرزبندی با دشمن، سبک زندگی و همچنین امید و نگاه خوشبینانه به آینده. این محورها در ساختار مفهومی طرح، از مفاهیمی کلان به پرسشی درباره مسئولیت فردی تبدیل میشوند:
سهم و مسئولیت من در ساختن آینده ایران چیست؟
در ادامه این روایت، مخاطب به تصویر ایران میرسد؛ نقشهای که با سربندهای سبز و قرمز پوشانده شده است. این تصویر، در امتداد ایده اصلی طرح، نشان میدهد که ایران آینده حاصل جمع مسئولیتهایی است که امروز بر دوش تکتک ما قرار دارد؛ مسئولیتهایی که در کنار یکدیگر، تصویری از آینده کشور را شکل میدهند.سربندهای قرارگرفته بر نقشه ایران، روایتگر مسئولیتهای متعددی هستند که در جایجای این سرزمین بر عهده انسانهایی قرار گرفته است که هر یک باید سهم خود را به بهترین شکل ایفا کنند.
در بخش پایانی، یک تجربه تعاملی برای کارکنان طراحی شده است. روی میز ، هر فرد با تکمیل دو جمله، تعهد شخصی خود را درباره مسئولیتی که برای آینده بر عهده میگیرد، مینویسد و سپس آن را به دیوار ایران میآویزد. به این ترتیب، مخاطب دیگر صرفاً تماشاگر یک نمایشگاه نیست؛ خودش بخشی از روایت میشود و عهد شخصیاش را به تصویر ایران اضافه میکند.
این بخش از طرح با هدف تبدیل یک مفهوم ذهنی به یک تجربه عینی طراحی شده است؛ فرد ابتدا با روایت مواجه میشود، سپس درباره مسئولیت خود فکر میکند، آن را در قالب یک عهد مینویسد و در نهایت، عهد شخصی خود را در کنار عهدهای دیگر بر نقشه ایران قرار میدهد.
این طرح تلاش کرد دفاع مقدس را نه فقط بهعنوان خاطرهای از گذشته، بلکه بهعنوان نقطهای برای بازاندیشی درباره مسئولیت امروز و آینده ایران روایت کند؛ روایتی که در آن، یاد دیروز به مسئولیت امروز و مسئولیت امروز به ساختن فردای ایران پیوند میخورد.